Tuur

Gisteren nog druk geweest met het drukken van posters voor de oliebollenkraam van Lokaal Belang, daarna thuis eten en door naar de verkiezing van politicus van het jaar. Op de lijst van de pers 4e geworden, gelijk met Jan Duijnhouwer van Pro 21. 

Vandaag lijkt dit allemaal totaal niet belangrijk. Vanmorgen om 9 uur belde mijn zwager om te vertellen dat Tuur verongelukt is. Zoon van Paul en Rianne(1956-2008), broer van Chris. Op de leeftijd van 18 jaar is Tuur zo uit het leven weggerukt. Onvoorstelbaar en bizar. Een intelligente en leuke jongen, zachtaardig maar met beide benen op de grond, een schat van een broer voor zijn zus. 

Morgen gaan we naar Venlo om afscheid te nemen en bij de familie te zijn. Ik wens iedereen goede feestdagen toe, voor veel mensen zijn dit moeilijke dagen waarvan je zou willen dat ze weer voorbij waren. Anderen genieten volop met familie en vrienden van de fijne sfeer en bijzondere dagen. Wat voor u ook geldt, laten we zacht voor elkaar zijn en leven in geloof, hoop en liefde.

Kado

Een dag nadat Sinterklaas weer op de terugtocht is, zit ik bij mijn schoonmoeder op zolder. Over een week zullen we haar bezittingen oppakken en verhuizen naar een appartement. Met z'n allen lopen we het huis nog een keer door, wat moet er mee en wat kan weg? Achter het schot op zolder komt een sinterklaaskado te voorschijn. Het zal daar jaren geleden zijn weggelegd en vergeten. Het is een boek met tekeningen over de perestrojka, dat moet een kado van mijn schoonzusje zijn. 

Rianne, anderhalf jaar geleden overleden, hield wel van belerende kadootjes. Doordat zij moeilijke laatste jaren heeft gekend en talloze keren verhuisde zijn er amper bezittingen overgebleven. Bizar, zo'n vondst. Elk huis roept bij het afscheid zijn eigen herinneringen op. Het verzamelen en grappen voorafgaand aan een huwelijk, de sinterklaasfeesten bij de haard; wie was er dit jaar in geslaagd het slimste gedicht te componeren en te verrassen met de origineelste surprise? Onze kinderen die, als peuters, geen genoeg kregen van de visjes in de vijver. Maar ook het sterfbed van mijn schoonvader, in die koude winter jaren geleden. 

Het nieuwe appartement is mooi en licht. Ik hoop dat mijn schoonmoeder er lang en met veel plezier mag wonen. Vorig jaar, kort voor kerst, is ze aangereden en heeft ze weken in het ziekenhuis en later in de Lichtenberg gelegen. Met veel respect zien we hoe ze dit jaar haar best heeft gedaan om vooruit te gaan en haar zelfstandigheid terug te krijgen. Het liefst regel je alles zelf, dat dit niet altijd kan, is wennen, voor beide partijen. Nog even en dan gaat ook bij mij de stekker er even uit, na 18 december is het kerstvakantie,met tijd voor familie en vrienden. Vorig jaar de kerstboom in het ziekenhuis, dit jaar hoop ik er zelf weer onder te zitten, met een goed boek en een lekker glas wijn.

Bluswerk

Vorige week is brand ontstaan in de eierhal ,gelukkig was de brandweer er op tijd bij. Vol spanning wacht ik op het antwoord van wethouder Walet. Tijdens de laatste raadsvergadering heeft Hart voor Nijkerk een vraag aangemeld voor het vragenuurtje. 

De vraag ging over de toezegging van het college om op korte termijn bij de raad terug te komen over de restauratie van de eierhal. Mijn vraag was heel eenvoudig en duidelijk van te voren aangegeven: "hoe zit het met de toezegging en is er al een datum bekend?" Omdat het CDA ook vragen had aangeleverd en deze mogelijk wat te gedetailleerd waren is tijdens de vergadering besloten alle vragen schriftelijk te laten beantwoorden. Een beetje vreemd is de gang van zaken wel. Welke "politieke" vraag had niet gesteld mogen worden? Waar was het college bang voor of was het huiswerk niet gedaan? Het gevolg is natuurlijk dat wij nu extra alert zijn, o.a. op de onderwerpen bestemmingsplan buitengebied en eierhal.

Hoe werkt de gemeente?

Ik kom net terug van een avond gemeentehuis. Niet om te vergaderen maar vanwege een ontmoeting met inwoners, die zich aangemeld hadden voor de workshops "Hoe werkt de gemeente?" De gasten hebben in een gespeelde vergadering een rol als raadslid, voorzitter of wethouder vervuld en een kijkje in de keuken van de gemeente kunnen nemen. Of je daarmee meer begrip krijgt voor de traag lijkende besluitvorming vraag ik me af. Ik heb daar zelf nog moeite mee.Je weet dat het door wetgeving en het democratisch proces komt maar toch... 

De vragen die iedereen vanavond stelde gingen ook vooral over de stroperigheid van besluiten en over hoeveel tijd je als raadslid kwijt bent. En waarom het leuk is om raadslid te zijn. Voor mij is dat vooral het contact met mensen en de kans om je te verdiepen in onderwerpen die onze hele gemeente aangaan. De aanrijtijden van de ambulance waren te lang, het is een onderwerp dat Hart voor Nijkerk aangekaart heeft. Daarna bleek het voor de gemeente toch mogelijk iets in beweging te krijgen. Met als resultaat o.a. stationering van een ambulance in Nijkerk en kortere aanrijtijden. Daar wordt iedereen beter van.

Machteloos

Zomaar een bericht in de Telegraaf en de Stad Nijkerk. Nee, ik lieg, niet zomaar. Ik weet wat voor een wereld aan verdriet en machteloosheid er achter kan zitten. 

Het bericht waar ik op doel gaat over een vrouw uit mijn woonplaats die soms heel erg de weg kwijt is als ze haar medicijnen niet gebruikt. Nu heeft ze op een buurman ingestoken. Diep triest, kun je iemand in deze toestand de daad aanrekenen? En hoe zorg je voor hulp? 

Mijn vader en schoonzus zijn overleden, maar niet nadat zij ellendige jaren hebben gekend. Oorzaak: resp. alcohol en drugsverslaving, in combinatie met achterliggende problemen. En... als iemand zelf niets wil of kan, sta je als familie compleet machteloos. Ik heb eindeloos veel respect voor de dochter die het aandurft deze discussie open te breken en hulp voor haar moeder te zoeken. Mijn bijdrage aan de discussie in de Telegraaf is verstuurd, als steun voor Ingrid en haar familie.

Ruimte

Redelijk gaar maar tevreden met de uitkomst van de begrotingsbehandeling van gisteren en eergisteren. Zo voel ik me vandaag. In een marathonzitting hebben we er als raad belangrijke besluiten doorgejaagd. Er is een hele harde toezegging over de bouw van een kinderboerderij, we gaan de knelpunten van de sportverenigingen proberen op te lossen, meer de regie nemen m.b.t bouwlocaties in de kernen, er komt een "maatjes" project etc. etc. Het uitgebreide verslag en de tekst van onze algemene beschouwingen vind u op de site van onze partij www.hartvoornijkerk.nl. 

Aan deze vergadering ben je veel voorbereidingstijd en overleg kwijt maar dat levert dan ook wat op. De komende dagen ga ik ook weer andere dingen doen, zoals lekker naar buiten, sporten en lezen. Mijn verdiende loon!

Molenplein en vertrek Walet

Gisterenavond was de raadsvergadering over het bestemmingsplan Oosterpoort. Dat ik als fractievoorzitter van Hart voor Nijkerk een principiele tegenstem zou laten horen, was duidelijk. Wat mij zelf verbaasde was de emotionele lading die ik voelde tijdens het houden van mijn betoog. Tja, je onderbewustzijn. Het voelde als een soort ontlading van al die jaren van argumenteren en strijden voor waar je in gelooft. 

Dat het voor iedereen en alles goed is als dit gebied opgeknapt wordt, is duidelijk. De vorm die het nu krijgt, daar zijn wij het nooit mee eens geweest. Evt. juridische procedures zouden de zaak nog weer kunnen vertragen en hoe verkoopbaar zijn de dure appartementen in de huidige markt? Want er wordt natuurlijk niet gebouwd voordat er verkocht is. 

Ik denk dat het einde nog niet in zicht is en de raad deze erfenis nog jaren met zich meedraagt. Vanaf volgend jaar staat er een andere wethouder aan het roer van ruimtelijke ordening. Dat werd hoog tijd. Wij hebben wethouder Walet meerdere malen de duimschroeven aangedraaid maar telkens werd hij op het laatste moment gered. Dat hij niet meer terugkomt is een goede zaak. Dan is onze boodschap toch overgekomen.

Algemene Beschouwingen

Volgende week de Algemene Beschouwingen. Voor de langere termijn zullen er structureel andere keuzes gemaakt moeten worden, zoveel is duidelijk. 

Gemeenten en provincies zullen in de komende jaren minder geld van het rijk ontvangen. De pot met geld is in Nijkerk nu nog goed gevuld maar dat blijft niet zo. Ik denk dat het onderwerp bezuinigingen een grote rol gaat spelen in de verkiezingscampagne van de verschillende partijen. De kiezer zal daar bij zijn of haar steun voor een politieke partij ook rekening mee houden. 

Waar moet het geld aan besteed worden en welk beleid heeft prioriteit. Veel is vaststaand beleid, zoals b.v. zorg en onderwijs, over andere zaken kun je van mening verschillen. Nog meer huizen bouwen, investeren in bedrijventerreinen of even pas op de plaats? 

Op dit moment vliegen de eerste concept moties al rond en zijn de "onderhandelingen" geopend. De concept woordvoering van Hart voor Nijkerk is klaar en wordt morgenavond in de fractie besproken. Daarna kan ik het definitieve stuk opstellen, al weet ik ook dat ik veelal tot het laatste moment blijf sleutelen. 

Tussendoor zijn we bezig met het schrijven van het verkiezingsprogramma en het inrichten van de campagne. Het bezoek aan de markt in Nijkerkerveen was erg leuk, midden op de markt een tafel met koffie en koek van de marktlui, wat een warm welkom! Jan van Leuveren en Ries van Elteren kennen iedereen, wat zij gehoord hebben zullen we zeker in ons programma meenemen. Gisterenavond waren veel mensen van Lokaal Belang in Hoevelaken, waar een inloopavond over de begroting plaatsvond. Ben benieuwd hoeveel mensen er waren en wat zij belangrijk vinden.

Helaas, het seizoen is voorbij

De afspraak is gemaakt. Een dezer dagen wordt onze boot aan wal gezet. Een mooi vaarseizoen is voorbij. Vanaf april tot nu hebben we er van genoten, de vrijheid op het water. De rust, het natuurschoon, knutselen aan de boot; er valt altijd iets te verbeteren. 

Als het weer meezit- en waarom zou het niet- kunnen we de boot direct winterklaar maken. De kussens en het serviesgoed zijn er al uit, op wat gereedschap na is er niets meer aan boord. Ook al zouden we het willen, daarna vaar je de boot niet meer de haven uit. Zonder een kussen om op te zitten en een lekkere kop koffie aan boord is het niet zo leuk meer. Wat volgt is een winter van voorpret. Wat willen we volgend jaar anders en waar gaan we in de zomervakantie naar toe. Lekker binnen zitten en daar alles over lezen is ook leuk.

Wensen

In het beraad gisterenavond, de inloopavond van de raad voor iedereen, was het druk. Niet zo gek, met de begrotingsbehandeling in aantocht. Robbert vertelde dat Chill Out en Blits zitten te springen om een tweede beroepskracht en de bestuursleden van de Hoevelakense hockeyclub vertelden dat men een extra veld nodig heeft. De jongerencentra zijn dringend op zoek naar bestuursleden, voor meer informatie zie http://www.chilloutnijkerk.nl 

Hopelijk kunnen we dit jaar voor alle sportclubs een antwoord op korte en lange termijn vinden. De nota accomodatiebeleid komt eraan en we zijn benieuwd naar de uitkomsten en mogelijkheden. Het gaat om de belangen van grote en kleine verenigingen maar voor het grotere plaatje moet de raad oordelen op basis van criteria en vastgestelde normen. Want sport is belangrijk, dat is niet zo moeilijk. 

Daarna hebben de fracties van Hoevelaken Nu, Partij Nijkerk en Hart voor Nijkerk een bijzonder gesprek gehad met de bestuursleden van de stichting Kinderboerderij Nijkerk. Deze mensen zijn al vele jaren bezig om in onze gemeente een kinderboerderij van de grond te krijgen. Het college heeft een hectare grond aan de Doornsteeg toegezegd maar nu lijkt de ontwikkeling van dit gebied vertraging op te lopen. Vandaar dat wij hier vragen over hebben gesteld. Een kinderboerderij is een basisvoorziening, en dat het liefst op een centrale plek in de gemeente. Een heikel punt op dit moment is de eierhal. Het zal toch niet gebeuren dat alles alsnog plat gaat en we maar af moeten wachten hoe het terug komt? Ik heb een appel gedaan aan alle fractievoorzitters om dit samen te voorkomen.

Politiek

Politiek is grillig, dat wist ik al. Deze week maakte Patricia van der Hurk bekend dat ze Partij Nijkerk heeft verlaten en als eenmansfractie verder gaat. Natuurlijk hebben we Kees van den Heuvel onmiddelijk gevraagd of hij zich bij Patricia aansluit. Hij is wel gevraagd maar doet het niet, was zijn antwoord. 

Vandaag lees ik op de Kabelkrant dat ook Kees een nieuwe partij gaat beginnen. Kees is zelf bij Hart voor Nijkerk weggegaan, omdat hij zijn eigen geluid wilde laten horen. Het feit dat hij, vanuit een federatie, niet meer de nummer 1 zou kunnen worden heeft zeker meegespeeld. Kees staat voor Nijkerkerveen maar de belangrijkste raadsvergadering daarover heeft hij niet bijgewoond. 

Het gaat, volgens mij, allemaal om water bij de wijn doen. In elk samenwerkingsproces doe je concessies. Ik ben trots op wat Hart voor Nijkerk de afgelopen jaren heeft laten zien, met maar zeker ook zonder Kees. Wat de toekomst brengt, we zullen het zien. "Let the games begin" grapte Patricia. Alleen, het gaat wel om het vertegenwoordigen van het belang van de inwoners van de gemeente Nijkerk en het belang van de gemeente als geheel. Ik zal mijn verantwoording daarin zeker blijven nemen.

FoodValley en meer

Een week geleden was ik op een bijeenkomst over FoodValley. FoodValley is een totaalconcept met het accent op de in onze regio aanwezige kennis en bedrijvigheid rond agrotechnologie. 8 Gemeenten, waaronder Nijkerk, hebben de intentie om onder deze paraplu een sterke regio te vormen. Voor meer informatie: http://www.foodvalley.nl 

Deze keer waren de gemeenteraadsleden aan de beurt om hun input te geven over vorm en samenwerking. Het gebouw moet eerst staan voordat je de meubels naar binnen sleept. De discussie kwam, naar mijn idee, moeizaam op gang. Het blijkt altijd weer lastig om over je eigen grenzen heen het totale plaatje te zien. Zeker als de afbeelding nog niet erg duidelijk lijkt. De vraag "wat kost het ons" komt direct op. 

De gemeente Nijkerk ligt op een snijvlak van provincies en regio's en is betrokken bij verschillende samenwerkingsverbanden. Met FoodValley dient zich een nieuwe kans aan. Als je leest wat er onder de noemer FoodValley al plaatsvindt zie je dat de trein al goed op stoom komt, de ontwikkelingen gaan snel. Een van de discussiepunten ging over wat de 8 gemeenten bindt. Wat het meest opviel was de unanieme wens om verdere verstedelijking tegen te gaan. Niet verwonderlijk als je ziet hoe rijk de regio FoodValley aan natuur en ruimte is. 

Vandaag had ik 2 afspraken, 1 in Den Haag en 1 in Rotterdam. In den Haag wordt vlakbij het CS een enorm sociaal woningbouwproject de hoogte ingejaagd, Rotterdam centraal is natuurlijk al langere tijd een bouwput. Als je in deze grote binnensteden rondloopt en ziet hoe veel mensen wonen weet je dat er niet veel voor nodig is om geen natuur om je heen te hebben. In Nijkerk hebben we het beste van veel , de Veluwe als achtertuin en het Veluwemeer op fietsafstand. Grote steden, als we dat willen, zijn niet ver. Met een huis en een tuin midden in het land ben ik rijk.

Lokale groente

Vanmiddag bezocht ik de opening van het aktiviteitencentrum van Interakt Contour, een aktiviteitencentrum voor mensen met een beperking. Niet als raadslid maar vanuit persoonlijke belangstelling, het is mijn vakgebied. Met een bloemetje heb ik de mensen veel succes gewenst , dit centrum is een fantastische aanwinst voor Nijkerk. 

Mensen hoeven niet meer te reizen maar kunnen in hun eigen plaats terecht. Daarna ben ik doorgefietst naar de Meinsstraat. Elke woensdag halen we daar ons groentepakket op. De seizoensgroente wordt geteeld op tuinderij de Elzenkamp in Voorthuizen , is kakelvers en vrij van chemische stoffen. Het is iedere keer weer een verrassing wat er in zit. Deze keer was dat bijvoorbeeld wortelpeterselie, een vrij onbekende maar heerlijke groente. Wat er bij ons op tafel komt wordt zo aangepast aan wat er op dat moment is. Duurzaam dus en lokaal geteeld. Warm aanbevolen! Voor meer informatie kijk op : http://www.elzenkamp.nl

Kunst en cultuur

Gisteren ben ik naar de opening van het nieuwe onderkomen van Collage geweest. De vrijwilligers van het kunstcentrum in Hoevelaken hebben een mega klus geklaard en de ruimte boven de toonzaal van Doggenaar in prachtige ruimtes veranderd. 

Ik heb veel mooie kunst gezien o.a. schilderijen, beeldhouwwerk en pentekeningen. Diepte, prachtig gebruik van kleur, aandacht voor detail, veel werk vond ik mooier dan wat je soms in galerieen tegenkomt. 

In de toespraken werd een kritische noot gekraakt t.a.v. de rol van de gemeente. Terecht. Kunst en sport, er zal altijd geld van de overheid bij moeten. Op welke manier en hoeveel, dat is de vraag. Hart voor Nijkerk kijkt met veel belangstelling uit naar de nota Kunst en Cultuur die deze winter gepresenteerd wordt. Wij denken dat een gedeelte van de oplossing ligt in de accomodatiesfeer en dat de politiek daar over mee moet denken.

Leven in liefde

Truus Huiskamp, altijd vrolijk en in de weer.

Mijn moeder is terug van vakantie. Hoewel ze geen gemakkelijk leven heeft gehad ken ik niemand die zo van het leven kan genieten en tegelijkertijd zoveel voor anderen over heeft. Haar agenda is altijd vol. Maar als ze er is, staat haar deur voor iedereen open. 

Vandaag kreeg ze de schrik van haar leven. Er stond iemand op de stoep die meldde dat ze genomineerd is voor de Jan Schaefferprijs van de PvdA fractie in Enschede. Een prijs voor mensen die de handen uit de mouwen steken en een bijzondere bijdrage leveren aan het leefklimaat in de stad. Die eer heeft ze meer dan verdiend. De priisuitreiking is volgende week zaterdag in Buurthuus 't Nije Terphoes aan de Noordhollandstraat 4 in Enschede. Aanvang 16.00 uur.

Het heeft geen zin om raadslid te zijn

In een gastcolumn in Trouw schrijft Klaartje Peters op 2 september j.l. dat een gemeenteraadslid geen invloed uitoefent, de taak is eigenlijk een farce. 

Natuurlijk is het de taak van een columnist op zaken op scherp te stellen maar deze stelling vroeg om een reactie en die heb ik dan ook naar Trouw opgestuurd. 

"Geachte mevrouw Peters, U beschrijft in uw artikel “Geen wonder dat niemand in de gemeenteraad wil” het failliet van een systeem. Democratie op het laagste bestuursniveau, dat van de lokale overheid, bestaat niet zegt u. De belangrijke beslissingen over wat er in de gemeente gebeurt worden door publieke en maatschappelijke organisaties genomen. Het gemeenteraadslid denkt dat hij of zij iets in te brengen heeft maar dat is peanuts. De lokale media houden de schijn in stand. Terwijl ik uw artikel las schoot mij een citaat te binnen: “Wat vele regeringen zo ontstemt? Dat het volk zich mengt in zijn eigen aangelegenheden.” Otto Weiss 1847-1916. Democratie, tot op heden hebben we geen beter systeem uitgevonden. 

In uw artikel ben ik het woord dualisme niet tegengekomen. Door wijziging van de gemeentewet in 2002 werd een duidelijke rolverdeling in de gemeentepolitiek mogelijk. De bestuursbevoegdheid ligt bij het college, de raad stelt de kaders en controleert. Wethouders maken sindsdien geen deel meer uit van de gemeenteraad. (Zij kunnen van buitenaf gekozen worden maar dat is eerder wens dan werkelijkheid.) In de praktijk zitten wethouders vaak wel bij het overleg van hun eigen fractie. Dat maakt de beraadslaging in de raad onzuiver, een coalitiepartij kan over meer informatie beschikken dan de oppositie. 65 % Van de raadsleden in ons land is dan ook van mening dat de wijze waarop het dualisme in hun gemeente tot uitvoering is gebracht mislukt. (bron www.gemeenteraad.nl). 

Gemeenten worden als een bedrijf bestuurd. De landelijke overheid heeft in de laatste jaren veel taken op het bord van de gemeente gelegd. Dat vraagt om deskundigheid en daadkracht. Wat de gemeente van een bedrijf onderscheidt is de enorme invloed van het maatschappelijke speelveld. En daar komt de rol van de gemeenteraad om de hoek kijken. Want, als raadslid ben je voor alles vertegenwoordiger van de inwoners in jouw gemeente. Dat betekent dat je contact hebt met bijvoorbeeld een cliëntenraad voordat je een mening geeft over een besluit. Dat je luistert naar inwoners die gerichte bezwaren hebben tegen bouwplannen en probeert daar een oplossing voor te vinden. Met wisselend succes, dat mag duidelijk zijn. 

Dat er verborgen agenda’s zijn en deals gesloten worden kun je vermoeden. En je bent, hoe dan ook, gebonden aan de meerderheid van stemmen. Gemeenteraadslid zijn is een taak die je met gezond verstand en met open oren en ogen naar je inwoners toe moet uitvoeren. Niet altijd gemakkelijk en het kost tijd maar ik heb er nog nooit spijt van gehad. Wat u uw lezers in feite voorhoudt is dat ze in 2010 niet naar de stembus hoeven te gaan omdat het toch niets uitmaakt wat een raadslid zegt of doet. Dat is mij veel te gemakkelijk. Waar de discussie eigenlijk over moet gaan is hoe het systeem op onderdelen anders ingericht kan worden. Zodat wij, als inwoners, invloed kunnen laten gelden als het gaat om de keuzes die voor onze stad of ons dorp gemaakt worden." 

Harriët Horlings Raadslid gemeente Nijkerk

Meisjes van de fabriek

Textiel is een materiaal dat mij altijd gefascineerd heeft. De oneindige toepassingen van stof en de ontwikkelingen die de industrie doorgemaakt heeft. Mijn grootouders zijn jong beginnen te werken in een van de vele textielfabrieken die Enschede. mijn geboortestad, toen kende. 

De stakingen, het wel en wee van de fabrikantenfamilies, het lidmaatschap van de Arbeiders Jeugd Beweging, het zijn veel besproken onderwerpen in onze familie. De tentoonstelling van Jan Marijnissen, "Meisjes van de fabriek", daar kon ik niet wegblijven. Midden in het rampgebied (vuurwerkramp 2000) is een prachtig museum verrezen, de Twentse Welle.

Foto's en machines laten daar het verhaal zien van mensen die op zeer jonge leeftijd onder onvoorstelbare omstandigheden hard werken en vele uren maken. Het is een bijzondere tentoonstelling die uit 2 delen bestaat. Jan Marijnissen vertelt in videoberichten over het bestaan van de Twentse fabrieksarbeider tussen 1900 en 1950. Daarnaast is een keuze gemaakt uit foto's van het Nationaal Archief over kinderarbeid, werkomstandigheden en beroepsziektes in alle beroepen, van mandenvlechter tot strijkster. 

Twentse Welle is gevestigd in het Rozendaal, oude delen van een in verval geraakte textielfabriek zijn opgenomen in een modern gebouw. In het Rozendaal bevinden zich ook verschillende ateliers van kunstenaars, het Centrum voor Beeldende Kunst en een museumrestaurant.

Mediacode

De Christen Unie heeft een voorstel voor een code die media voorschrijft om terughoudend om te gaan met berichtgeving over gezinsmoorden. Als reden wordt het gevaar tot kopieergedrag aangevoerd. Journalisten verdedigen de persvrijheid. 

Persvrijheid is een groot goed maar de vraag is wat zwaarder moet wegen. Het feit dat alle details op straat komen te liggen of het recht op publicatie? Wat mij betreft gaat het voorstel van de Christen Unie niet ver genoeg. 

Ik kan me een code voorstellen waarbij de pers, in overleg met b.v. justitie, in eerste instantie terughoudendheid in acht neemt t.a.v. de te publiceren berichten. Dit kan gelden voor alle berichten die ernstige gebeurtenissen in de familie-en privesfeer betreffen, zoals bijvoorbeeld gezinsmoord maar ook zelfmoord en incest. 

Uit eigen ervaring weet ik hoe erg het is als het nieuws dat jou treft al gepubliceerd is terwijl je, in alle verdriet en hectiek, nog druk bezig bent familieleden in te lichten. In een mail aan de tweede kamer fractie van de Christen Unie heb ik laten weten hoe ik erover denk.

Nieuw politiek seizoen

In de laatste week van augustus is, na een heerlijke zomervakantie, het politieke seizoen weer begonnen. Op 3 september zijn er 2 Ontmoetingen, die beide openbaar zijn. 

De eerste bijeenkomst is op initiatief van Rijkswaterstaat die een presentatie houdt over o.a. de plannen voor knooppunt Hoevelaken. In de tweede Ontmoeting worden we bijgepraat over de ideeen voor deelname van de gemeente aan regionale samenwerkingsverbanden zoals bijvoorbeeld FoodValley. Tijden en lokatie van de bijeenkomsten zijn te vinden op onze site www.hartvoornijkerk.nl.

Daarna begint de cyclus van vergaderingen weer. Voorbespreking en uitwisseling van standpunten in de Mening (raadscommissies) en besluitvorming in het Besluit (raadsvergadering). Omdat dit mijn eerste raadsperiode is, is het ook de eerste keer dat ik een pre verkiezingsjaar meemaak. Je proeft nu al dat partijen niet alles prijsgeven maar bepaalde ideeen bewaren voor de verkiezingsstrijd. De meeste programma's zijn in concept al klaar.

Zeilen op de Wadden

Iedere winter komt het thema wel een keer langs, een keer weer naar het buitenland deze zomer of toch maar niet? Maar als we in het voorseizoen de nodige uren op het water hebben doorgebracht is het antwoord duidelijk. Geen flauwekul, we pakken kleding, boeken en proviand in en zien wel waar het schip strandt. 

De binnenwateren hebben we redelijk verkend, durven we het aan om de Waddenzee op te gaan? In een paar dagen koersen we met windkracht 3-4 voor de wind via Monnickendam, Enkhuizen en Stavoren richting Lauwersoog. Voor Brave Hendrik is het de IJsselmeerdoop, ondanks de wind (5-6) en redelijke golven gedraagt ze zich uitstekend. Qua trimmen proberen we alles uit- grootzeil en fok, rif in grootzeil, fok weg, uiteindelijk vaart de boot het rustigst op de fok met motor bij. 

Een flink eind uit de kust van Enkhuizen komen we zeeverkenners tegen, die met volle zeilen half aan de wind varen. Dat zet je wel aan het denken, zijn wij dan zo voorzichtig? De Brave Hendrik is een Huitema zeeschouw van 6.50 bij 2.50m. De boot is in 1964 gebouwd in Winschoten, bij de firma Reinek. In deze voor de scheepswerven magere jaren zijn er, voor zo ver wij weten, 6 van deze kleine Huitema schouwen gebouwd. De net gemonteerde rolfok bewijst goede diensten, dat hadden we eerder moeten doen. 

Stavoren laten we links liggen, het is zulk prachtig weer dat we in een keer door varen naar Heeg. Via Eernewoude en Dokkum komen we door en door nat aan in Lauwersoog. Een bui in het zicht van de haven, het kan slechter. In de prachtige verenigingskantine bij de haven is er warme drank en een leestafel. Ervaren waddenrotten geven graag tips. Eerst nog even het Lauwersmeer verkennen, mooi en ongerept. Op de vaart naar Zoutkamp staan oerrunderen met hun poten in het water, het is of je naar een Oud Hollands schilderij kijkt. Schiermonnikoog blijkt een eitje en expres droog vallen onderweg is leuk als je maar weet hoe en waar. Daar hebben we de getijdentafel voor en de Vaarwijzer voor de Waddenzee, waar we de hele vakantie met plezier in zitten te lezen. Van de grootte moeten we het niet hebben, wel van de uitstekende vaareigenschappen en de geringe diepgang (40cm) van de boot. Peilen is natuurlijk leuk en dan weten dat je er over heen kunt. Een platbodem hoeft geen file te varen. 

Ameland wordt de volgende uitdaging en uiteindelijk bezoeken we alle Waddeneilanden, de omstandigheden zijn perfect. We banjeren langs de kust en zoeken mosselen. Nemen de vouwfietsen op de nek en verkennen de eilanden, met een stop bij een strandtent of het plaatselijke badhotel. Vakantie op de eilanden heeft een welhaast buitenlandse allure. Het is gezellig druk maar niet te. Behalve in de havens maar daar hoeven we toch niet te zijn. ’s Avonds hebben we het theater voor de deur, het roer wordt schoongemaakt, de onderkant geïnspecteerd, kinderen zijn bezig met schelpen verzamelen. En dan zijn er natuurlijk mensen die hun anker eindeloos verleggen voor ze tevreden zijn. 

Zeilen, lezen, fietsen en lekker eten. Wind om je hoofd en eindeloze luchten, wat wil een mens nog meer? Na 3 weken bereiken we Harlingen waarna we in een gezapig tempo de Friese meren afzakken richting de thuishaven. Friesland kennen we aardig maar het blijft verrassen. De stilte (Olde Faenen), de mooie plaatsen en de vriendelijke mensen. Avondzeilen in de kanaaltjes. Je zou er willen wonen! I

n Wargea eten we de lekkerste maaltijd van de hele vakantie. Dina, de plaatselijke brugwachter, resideert in een kantoortje voor de pizzeria. Omdat men daar nog al eens last van muizen heeft, kunnen we die beter overslaan. De caféhouder even verderop heeft in ieder geval iets van aardappelen. Een kaart heeft hij niet, wel 3 soorten vlees en welgeteld één kroegtijger waarvan we alleen de rug te zien krijgen. We krijgen voor € 7,50 p.p. een uitstekende biefstuk, groente, gebakken aardappelen en salade. Dina heeft ons dan al getrakteerd op de portie leedvermaak van het dorp: de nieuwe brug buiten het dorp heeft kinderziekten. Hadden ze de oude route door het dorp maar moeten handhaven. Maar net als overal ligt de toekomst ook hier op de loer, een groot bord moet toekomstige kopers verleiden om riant te gaan wonen aan de staande mastroute. 

Via Lemmer en Urk doen we Harderwijk aan, zoals zo vaak de laatste stop voor Nijkerk. De brug halen we toch niet meer. Bovendien zijn de heerlijke douches daar een verademing. Met een laatste fles wijn in de kuip bespreken we de dromen voor volgend jaar.

Disclaimer

Dit weblog wordt op persoonlijke titel geschreven. Ik schrijf over zaken die mij opvallen of die ik belangrijk vind. Voor vragen en opmerkingen bent u van harte welkom!