zondag 6 december 2009

Kado

Een dag nadat Sinterklaas weer op de terugtocht is, zit ik bij mijn schoonmoeder op zolder. Over een week zullen we haar bezittingen oppakken en verhuizen naar een appartement. Met z'n allen lopen we het huis nog een keer door, wat moet er mee en wat kan weg? Achter het schot op zolder komt een sinterklaaskado te voorschijn. Het zal daar jaren geleden zijn weggelegd en vergeten. Het is een boek met tekeningen over de perestrojka, dat moet een kado van mijn schoonzusje zijn. 

Rianne, anderhalf jaar geleden overleden, hield wel van belerende kadootjes. Doordat zij moeilijke laatste jaren heeft gekend en talloze keren verhuisde zijn er amper bezittingen overgebleven. Bizar, zo'n vondst. Elk huis roept bij het afscheid zijn eigen herinneringen op. Het verzamelen en grappen voorafgaand aan een huwelijk, de sinterklaasfeesten bij de haard; wie was er dit jaar in geslaagd het slimste gedicht te componeren en te verrassen met de origineelste surprise? Onze kinderen die, als peuters, geen genoeg kregen van de visjes in de vijver. Maar ook het sterfbed van mijn schoonvader, in die koude winter jaren geleden. 

Het nieuwe appartement is mooi en licht. Ik hoop dat mijn schoonmoeder er lang en met veel plezier mag wonen. Vorig jaar, kort voor kerst, is ze aangereden en heeft ze weken in het ziekenhuis en later in de Lichtenberg gelegen. Met veel respect zien we hoe ze dit jaar haar best heeft gedaan om vooruit te gaan en haar zelfstandigheid terug te krijgen. Het liefst regel je alles zelf, dat dit niet altijd kan, is wennen, voor beide partijen. Nog even en dan gaat ook bij mij de stekker er even uit, na 18 december is het kerstvakantie,met tijd voor familie en vrienden. Vorig jaar de kerstboom in het ziekenhuis, dit jaar hoop ik er zelf weer onder te zitten, met een goed boek en een lekker glas wijn.