Tuur

Gisteren nog druk geweest met het drukken van posters voor de oliebollenkraam van Lokaal Belang, daarna thuis eten en door naar de verkiezing van politicus van het jaar. Op de lijst van de pers 4e geworden, gelijk met Jan Duijnhouwer van Pro 21. 

Vandaag lijkt dit allemaal totaal niet belangrijk. Vanmorgen om 9 uur belde mijn zwager om te vertellen dat Tuur verongelukt is. Zoon van Paul en Rianne(1956-2008), broer van Chris. Op de leeftijd van 18 jaar is Tuur zo uit het leven weggerukt. Onvoorstelbaar en bizar. Een intelligente en leuke jongen, zachtaardig maar met beide benen op de grond, een schat van een broer voor zijn zus. 

Morgen gaan we naar Venlo om afscheid te nemen en bij de familie te zijn. Ik wens iedereen goede feestdagen toe, voor veel mensen zijn dit moeilijke dagen waarvan je zou willen dat ze weer voorbij waren. Anderen genieten volop met familie en vrienden van de fijne sfeer en bijzondere dagen. Wat voor u ook geldt, laten we zacht voor elkaar zijn en leven in geloof, hoop en liefde.

Kado

Een dag nadat Sinterklaas weer op de terugtocht is, zit ik bij mijn schoonmoeder op zolder. Over een week zullen we haar bezittingen oppakken en verhuizen naar een appartement. Met z'n allen lopen we het huis nog een keer door, wat moet er mee en wat kan weg? Achter het schot op zolder komt een sinterklaaskado te voorschijn. Het zal daar jaren geleden zijn weggelegd en vergeten. Het is een boek met tekeningen over de perestrojka, dat moet een kado van mijn schoonzusje zijn. 

Rianne, anderhalf jaar geleden overleden, hield wel van belerende kadootjes. Doordat zij moeilijke laatste jaren heeft gekend en talloze keren verhuisde zijn er amper bezittingen overgebleven. Bizar, zo'n vondst. Elk huis roept bij het afscheid zijn eigen herinneringen op. Het verzamelen en grappen voorafgaand aan een huwelijk, de sinterklaasfeesten bij de haard; wie was er dit jaar in geslaagd het slimste gedicht te componeren en te verrassen met de origineelste surprise? Onze kinderen die, als peuters, geen genoeg kregen van de visjes in de vijver. Maar ook het sterfbed van mijn schoonvader, in die koude winter jaren geleden. 

Het nieuwe appartement is mooi en licht. Ik hoop dat mijn schoonmoeder er lang en met veel plezier mag wonen. Vorig jaar, kort voor kerst, is ze aangereden en heeft ze weken in het ziekenhuis en later in de Lichtenberg gelegen. Met veel respect zien we hoe ze dit jaar haar best heeft gedaan om vooruit te gaan en haar zelfstandigheid terug te krijgen. Het liefst regel je alles zelf, dat dit niet altijd kan, is wennen, voor beide partijen. Nog even en dan gaat ook bij mij de stekker er even uit, na 18 december is het kerstvakantie,met tijd voor familie en vrienden. Vorig jaar de kerstboom in het ziekenhuis, dit jaar hoop ik er zelf weer onder te zitten, met een goed boek en een lekker glas wijn.

Bluswerk

Vorige week is brand ontstaan in de eierhal ,gelukkig was de brandweer er op tijd bij. Vol spanning wacht ik op het antwoord van wethouder Walet. Tijdens de laatste raadsvergadering heeft Hart voor Nijkerk een vraag aangemeld voor het vragenuurtje. 

De vraag ging over de toezegging van het college om op korte termijn bij de raad terug te komen over de restauratie van de eierhal. Mijn vraag was heel eenvoudig en duidelijk van te voren aangegeven: "hoe zit het met de toezegging en is er al een datum bekend?" Omdat het CDA ook vragen had aangeleverd en deze mogelijk wat te gedetailleerd waren is tijdens de vergadering besloten alle vragen schriftelijk te laten beantwoorden. Een beetje vreemd is de gang van zaken wel. Welke "politieke" vraag had niet gesteld mogen worden? Waar was het college bang voor of was het huiswerk niet gedaan? Het gevolg is natuurlijk dat wij nu extra alert zijn, o.a. op de onderwerpen bestemmingsplan buitengebied en eierhal.