Natuurlijk is het de taak van een columnist op zaken op scherp te stellen maar deze stelling vroeg om een reactie en die heb ik dan ook naar Trouw opgestuurd.
"Geachte mevrouw Peters,
U beschrijft in uw artikel “Geen wonder dat niemand in de gemeenteraad wil” het failliet van een systeem. Democratie op het laagste bestuursniveau, dat van de lokale overheid, bestaat niet zegt u. De belangrijke beslissingen over wat er in de gemeente gebeurt worden door publieke en maatschappelijke organisaties genomen. Het gemeenteraadslid denkt dat hij of zij iets in te brengen heeft maar dat is peanuts. De lokale media houden de schijn in stand.
Terwijl ik uw artikel las schoot mij een citaat te binnen: “Wat vele regeringen zo ontstemt? Dat het volk zich mengt in zijn eigen aangelegenheden.” Otto Weiss 1847-1916.
Democratie, tot op heden hebben we geen beter systeem uitgevonden.
In uw artikel ben ik het woord dualisme niet tegengekomen. Door wijziging van de gemeentewet in 2002 werd een duidelijke rolverdeling in de gemeentepolitiek mogelijk. De bestuursbevoegdheid ligt bij het college, de raad stelt de kaders en controleert. Wethouders maken sindsdien geen deel meer uit van de gemeenteraad. (Zij kunnen van buitenaf gekozen worden maar dat is eerder wens dan werkelijkheid.)
In de praktijk zitten wethouders vaak wel bij het overleg van hun eigen fractie. Dat maakt de beraadslaging in de raad onzuiver, een coalitiepartij kan over meer informatie beschikken dan de oppositie. 65 % Van de raadsleden in ons land is dan ook van mening dat de wijze waarop het dualisme in hun gemeente tot uitvoering is gebracht mislukt. (bron www.gemeenteraad.nl).
Gemeenten worden als een bedrijf bestuurd. De landelijke overheid heeft in de laatste jaren veel taken op het bord van de gemeente gelegd. Dat vraagt om deskundigheid en daadkracht. Wat de gemeente van een bedrijf onderscheidt is de enorme invloed van het maatschappelijke speelveld. En daar komt de rol van de gemeenteraad om de hoek kijken. Want, als raadslid ben je voor alles vertegenwoordiger van de inwoners in jouw gemeente. Dat betekent dat je contact hebt met bijvoorbeeld een cliëntenraad voordat je een mening geeft over een besluit. Dat je luistert naar inwoners die gerichte bezwaren hebben tegen bouwplannen en probeert daar een oplossing voor te vinden. Met wisselend succes, dat mag duidelijk zijn.
Dat er verborgen agenda’s zijn en deals gesloten worden kun je vermoeden. En je bent, hoe dan ook, gebonden aan de meerderheid van stemmen.
Gemeenteraadslid zijn is een taak die je met gezond verstand en met open oren en ogen naar je inwoners toe moet uitvoeren. Niet altijd gemakkelijk en het kost tijd maar ik heb er nog nooit spijt van gehad. Wat u uw lezers in feite voorhoudt is dat ze in 2010 niet naar de stembus hoeven te gaan omdat het toch niets uitmaakt wat een raadslid zegt of doet. Dat is mij veel te gemakkelijk. Waar de discussie eigenlijk over moet gaan is hoe het systeem op onderdelen anders ingericht kan worden. Zodat wij, als inwoners, invloed kunnen laten gelden als het gaat om de keuzes die voor onze stad of ons dorp gemaakt worden."
Harriët Horlings
Raadslid gemeente Nijkerk
