Op
het slagveld van mijn gedachten wonen
zij die mij voorgingen
naar
waar bestemming onbekend
Door ontelbare draden van verdriet en liefde
voor eeuwig met mij verbonden
In mijn handen manifesteerde zich
de onmacht
Daar waar
geen aktie
noch hoop
helpt
Mijn voeten slingerden
over het pad
daar waar
zij afweken
De taal reikte niet
om verschil te maken
Langs de eenzame weg
wandelt
de weerloze
Buiten zijn schuld
uit de werkelijkheid geplaatst
Niet bij machte
terug te vinden
tot zichzelf en dus de ander